
"چشم زخم"
خیلی وقت ها شده که شنیده ایم فلانی خیلی موفق بود و چشم خورد . یا گاها می گوییم که فلانی چشمش شور است و به محض اینکه راجع به چیزی حرف زد آن چیز یا خراب یا خسارت دیده و یا کلا منفجر می شود . و گاها دیده شده که گروهی تصمیم می گیرند که شخصی را بایکوت کنند صرفا به خاطر شور بودن چشمش و هر سری آن فرد می آید می رود می گویند چشمان سگ دارد و به محض اینکه به چیزی بنگرد آن چیز داغون خواهد شد . نظر شما چیست . به نظر شما اصلا این افکار حقیقت دارند یا خیر ؟ به نظر من یک انسان می تونه حاوی انرژی های بد باشه که از حالات بدی که در درون روح و روانش وجود داره نشات بگیره مثل دروغ گفتن و حسادت و تنگ نظری و غرور و این جور خصلت های بد که باعث ایجاد یک منبع انرژی منفی در درون افراد شده و افراد مقابل را نیز تحث تاثیر خود قرار می دهند ولی اینکه صرفا شخصی چشمش مشکل داشته باشد و چه خوب و چه بد هرجا می رود اثر بدبختی و خسارت از خودش به جا می گذارد اصلا توجیه علمی و منطقی هم ندارد .شاید هنگام صحبت با یک شخصی که درونش مشغول حسادت کردن است به شما انرژی منفی انتقال دهد ولی صرفا دیده شده که آدمی دل خوبی هم دارد و اصلا چیز بدی در درونش نیست ولی متهم است به شوری چشم و ملت از ایشان گریزان .به نظر شما در قرن 21 هم باید به این حرفا دقت کرد و باز بهشان اهمیت داد یا بهتره انسان ها رو با رفتار هاشون قضاوت کرد نه یک خرافه . نظری اگر دارید بیشتر دوست دارم ادامه این پست رو در کامنت ها با شما عزیزان گفتگو کنم چون این پست نظراتش مهم تر از اصل متن است . منتظر نظراتتون هستم .
برچسب:
نویسنده: پارسا عباسیان